ឬសដូងបាតក្នុងនិងក្រៅ
លោកអ្នកមានការឈឺចុកចាប់ពេលអង្គុយ ?
ពេលទៅបង្គន់បត់ជើងធំ អ្នកមានអារម្មណ៍ ឈឺចុកចាប់បន្តិច
ក្រហាយបន្តិច រមាស់បន្តិច ... អាការៈបែបនេះ សូមគិតដល់ជំងឺឬសដូងបាត។
ឬសដូងបាត ជំងឺ ដែលពិបាកនឹងលើកមកនិយាយជាសាធារណៈ
ឬជាមួយគ្រូពេទ្យ ប៉ុន្តែសូមកុំខ្មាសអៀនអី តាមការពិតទៅនោះ
មនុស្សពេញវ័យអាយុពី៣០ទៅ៥០ ក្នុងចំណោមបីនាក់
មានម្នាក់ហើយកើតជំងឺឬសដូងបាតនេះ។
ការឈឺចុកចាប់ មានអារម្មណ៍រលាករលាត់ និងមានការហូរ
ឬចេញឈាមតាមទ្វារធំ
ទាំងនេះគឺជាអាការៈខ្លះនៃអ្នកមានជំងឺឬសដូងបាត។
ឬសដូងបាតជាអ្វី ?! ជនរូបណាក៏មានឬសដូងបាតដែរ
ប៉ុន្តែមិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែកើតជំងឺឬសដូងបាតឡើយ។
ដ្បិតអីនៅក្នុងសភាពធម្មតា វាជាសរសៃឈាមដែលនៅជុំវិញ បាតក្រោម
ទ្វារធំ នៅក្រសាល់គូថ ឬនៅចុងពោះវៀនធំ។ នៅពេលដែលសរសៃនេះរីកធំ
ហួសធម្មតា ជួនលៀនចេញមកក្រៅ ជួនលាក់កប់ហើមនៅខាងក្នុង
ដោយមូលហេតុផ្សេងៗ គឺនៅពេលនោះហើយទើបគេហៅថាជំងឺឬសដូងបាត។
ឬសដូងបាត ៖ ជាបណ្ដាញសរសៃឈាមតូចៗ ជាអាកទែរ និងវ៉ែនដែលប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ដែលបង្កើតជាបណ្ដាញសរសៃ នៅក្នុងបាត(ទ្វារលាមក) វាជារឿងធម្មតាដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាតែងតែមាន។ នៅពេល បណ្ដាញសរសៃឈាម នៅបាត (ក្រសាល់គូថ) រីកធំ មានរោគសញ្ញាធ្លាក់ ឈាម និងការស្រុតចុះនៃសាច់សរសៃឈាម ពេលខ្លះអាចលៀនចេញមកក្រៅផង ពោលគឺនៅពេលក្រសាល់នេះចាប់ផ្តើមឈឺ ទើបហៅថា ជំងឺឬសដូងបាត។
ជំងឺឬសដូងបាត ស្តែងឡើងដោយសភាពបីយ៉ាង។ ទីមួយ គឺមានការចេញឈាម តាមគូថ ទីពីរ គឺមានដុំឈាមកកនៅក្នុងក្រសាល់គូថ ហើយចុងក្រោយគេគឺក្រសាល់គូថនេះលៀនចេញមកក្រៅ។ ជាទូទៅ ក្នុងករណីមានវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ ដែលមានការឈឺចុកចាប់ខ្លាំង អ្នកជំងឺច្រើនជួបទាំងបីក្នុងពេលតែមួយ គឺចេញឈាម ហើមក្រសាល់គូថ ព្រោះមានដុះកំណកឈាមកកនីក្នុងសរសែឈាមវ៉ែនក្រសាល់ រួចប៉ោងលៀនចេញមកក្រៅ។ ការចេញឈាម គឺជារោគសញ្ញា បញ្ជាក់ថាយើងមានកើតជំងឺឬសដូងបាតហើយដែលត្រូវពិគ្រោះព្យាបាលជំងឺ មិនគួររង់ចាំរហូតដល់ មានអាការៈឈឺចុកចាប់ ឬមុននឹងឈានដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរឡើយ។
ជាសំណាងល្អណាស់ ដែលជំងឺឬសដូងបាត មិនបង្កឱ្យស្លាប់ ព្រោះជំងឺនេះមានកើតចំពោះមនុស្សទូទៅដល់ទៅមួយភាគបី ក្នុងចំណោមវ័យពី ៣០ ទៅ៥០ឆ្នាំ។ ស្ត្រីវិញ ភាគច្រើនបានដឹង និងបានស្គាល់ជំងឺឬសដូងបាតនេះ នៅពេលឆ្លងទន្លេ។ ជាឬសដូងបាត ដែលបង្កឡើងដោយកំណកដុំឈាមនៅសរសែក្រសាល់គូថ បង្កជាការឈឺចាប់ ក្នុងរយៈពេលយូរ ពី មួយទៅពីរសប្តាហ៍យ៉ាងតិច ប៉ុន្តែនឹងជាទូទៅករណីកើតឬសដូងបាត នៅពេលឆ្លងទន្លេ ច្រើនតែបាត់ទៅវិញ ក្រោយការប្រើប្រាស់ថ្នាំលេប ឬថ្នាំលាប។ យូរៗម្តង ទើបគេឃើញមានករណីកើតឬសដូងបាតធ្ងន់ធ្ងរ ដែលទាមទារឱ្យមានការព្យាបាល ស៊ីជម្រៅខ្លាំង។
ឬសដូងបាតមិនបណ្តាលឱ្យស្លាប់មែន ទោះបីពេលខ្លះមានហូរឈាមខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ! ប៉ុន្តែគ្រោះថ្នាក់ធំបំផុតនោះ គឺការភ័ន្តច្រលំ និងការទម្លាក់កំហុសថា ជាជំងឺឬសដូងបាត។ និយាយឱ្យចំ បើឃើញមានអាការៈចេញឈាម ហូរឈាមតាមផ្លូវធំហើយ សូមកុំបណ្តែតបណ្តោយឱ្យសោះ ព្រោះសូមចងចាំថា ការហូរឈាមក៏អាចបណ្តាលមកពីមានជំងឺរលាកក្រពះ ពោះវៀន ឬនិយាយឱ្យចំ ជំងឺមហារីកផងក៏មាន។ ដូច្នេះ បើមានជួបករណីចេញឬហូរឈាមញឹកញាប់ អ្នកជំងឺគួរតែរួសរាន់ទៅពិគ្រោះជំងឺជាមួយនឹងគ្រូពេទ្យឯកទេសក្រពះ ពោះវៀននិងផ្លូវធំនេះ ដើម្បីវែកញែករកហេតុផលនៃការហូរឈាមនេះ ថាពិតជាបណ្តាលមកពីឬសដូងបាត មិនមែនបណ្តាលមកពី ជំងឺនៅពោះវៀនឬក្រពះទេ។
បើតាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រ គ្មានភស្តុតាង និងការសិក្សាណាបញ្ជាក់អំពីទំនាក់ទំនងនៃការបរិភោគ ម្ទេស ឬ កាហ្វេ ជាមួយនឹងការកើតឬសដូងបាតទេ។ អ្នកខ្លះថែមទាំងបានអះអាងថា បរិភោគម្ទេសច្រើនអាចជួយកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បង្កឡើងដោយជំងឺ ឬសដូងបាតផង។ ដូច្នេះជាសរុបមករាល់ជំនឿទាំងអំបាលមាននេះ គ្នាការសិក្សាជាលក្ខណៈវេជ្ជសាស្ត្របញ្ជាក់ទេ។ ឯការអង្គុយយូរ ច្រើនម៉ោងជាប់ៗគ្នា ក៏ពុំទាន់មានលទ្ធផលគ្រប់គ្រាន់នៃការសិក្សាណាសម្រាប់មកបញ្ជាក់ ពីហេតុនិងផលវិបាកនៃការអង្គុយយូរភ្ជាប់ទៅជាមួយនឹងជំងឺឬសដូង បាតដែរ។ សម្រាប់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រគឺមិនអាចបញ្ជាក់អ្វីបានទេក្នុងពេលនេះ។ ចំពោះទំនាក់ទំនងរវាងជំងឺឬសដូងបាតជាមួយនឹងការទល់លាមកវិញ ក៏មិនសូវច្បាស់លាស់ដែរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលប្រាកដ និងដែលវេជ្ជសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញ នោះគឺប្រសិនបើអ្នកមានរបបអាហារសម្បូរទៅដោយសារធាតុសរសៃបន្លៃ ផ្លែឈើ ច្រើនជាប្រចាំ នោះគ្រោះកើតជំងឺឬសដូងបាតក៏រសាត់ឆ្ងាយពីខ្លួនយើងដែរ។
ជំងឺឬសដូងបាត មិនអាចព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយ ដាច់បានទេ គឺដូចជាជំងឺឡើងសរសៃជើងដូច្នោះ។ ព្រោះ ឬសដូងបាតមានជំងឺបណ្តាលមកពី ការខូចទ្រង់ទ្រាយនៃជាលិកាសរសៃឈាមខ្មៅ ឬសរសៃឈាមវ៉ែន តែយើងអាចកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បានដោយប្រើក្រែមប៉ូមាតលាប ដែលមានជាតិក័ទីកូអ៊ីត ឬទៅជួបវេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសក្រពះពោះវៀន និងផ្លូវធំ ដើម្បីរារាំងកុំឱ្យដុំឬសដូងលៀនចេញមកក្រៅ និងដើម្បីបញ្ចៀសការហូរឈាម ចំពោះឬសដូងខាងក្នុង។ ដំណោះស្រាយចុងក្រោយមួយទៀត គឺការវះកាត់។ វះកាត់ ដោយគ្រាន់តែឆ្កឹះយកដុំឈាមកកចេញ និងម្យ៉ាងទៀតគឺការវះកាត់ទាំងស្រុង ទៅផ្តាច់ ឬសដូងបាត ទាំងនៅខាងក្នុង ឬឬសដូងបាតខាងក្រៅ៕
ដោយ អៀង សុខម៉ិញ
ពីwww.khmer.rfi
ឬសដូងបាត ៖ ជាបណ្ដាញសរសៃឈាមតូចៗ ជាអាកទែរ និងវ៉ែនដែលប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ដែលបង្កើតជាបណ្ដាញសរសៃ នៅក្នុងបាត(ទ្វារលាមក) វាជារឿងធម្មតាដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាតែងតែមាន។ នៅពេល បណ្ដាញសរសៃឈាម នៅបាត (ក្រសាល់គូថ) រីកធំ មានរោគសញ្ញាធ្លាក់ ឈាម និងការស្រុតចុះនៃសាច់សរសៃឈាម ពេលខ្លះអាចលៀនចេញមកក្រៅផង ពោលគឺនៅពេលក្រសាល់នេះចាប់ផ្តើមឈឺ ទើបហៅថា ជំងឺឬសដូងបាត។
ជំងឺឬសដូងបាត ស្តែងឡើងដោយសភាពបីយ៉ាង។ ទីមួយ គឺមានការចេញឈាម តាមគូថ ទីពីរ គឺមានដុំឈាមកកនៅក្នុងក្រសាល់គូថ ហើយចុងក្រោយគេគឺក្រសាល់គូថនេះលៀនចេញមកក្រៅ។ ជាទូទៅ ក្នុងករណីមានវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ ដែលមានការឈឺចុកចាប់ខ្លាំង អ្នកជំងឺច្រើនជួបទាំងបីក្នុងពេលតែមួយ គឺចេញឈាម ហើមក្រសាល់គូថ ព្រោះមានដុះកំណកឈាមកកនីក្នុងសរសែឈាមវ៉ែនក្រសាល់ រួចប៉ោងលៀនចេញមកក្រៅ។ ការចេញឈាម គឺជារោគសញ្ញា បញ្ជាក់ថាយើងមានកើតជំងឺឬសដូងបាតហើយដែលត្រូវពិគ្រោះព្យាបាលជំងឺ មិនគួររង់ចាំរហូតដល់ មានអាការៈឈឺចុកចាប់ ឬមុននឹងឈានដល់ដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរឡើយ។
ជាសំណាងល្អណាស់ ដែលជំងឺឬសដូងបាត មិនបង្កឱ្យស្លាប់ ព្រោះជំងឺនេះមានកើតចំពោះមនុស្សទូទៅដល់ទៅមួយភាគបី ក្នុងចំណោមវ័យពី ៣០ ទៅ៥០ឆ្នាំ។ ស្ត្រីវិញ ភាគច្រើនបានដឹង និងបានស្គាល់ជំងឺឬសដូងបាតនេះ នៅពេលឆ្លងទន្លេ។ ជាឬសដូងបាត ដែលបង្កឡើងដោយកំណកដុំឈាមនៅសរសែក្រសាល់គូថ បង្កជាការឈឺចាប់ ក្នុងរយៈពេលយូរ ពី មួយទៅពីរសប្តាហ៍យ៉ាងតិច ប៉ុន្តែនឹងជាទូទៅករណីកើតឬសដូងបាត នៅពេលឆ្លងទន្លេ ច្រើនតែបាត់ទៅវិញ ក្រោយការប្រើប្រាស់ថ្នាំលេប ឬថ្នាំលាប។ យូរៗម្តង ទើបគេឃើញមានករណីកើតឬសដូងបាតធ្ងន់ធ្ងរ ដែលទាមទារឱ្យមានការព្យាបាល ស៊ីជម្រៅខ្លាំង។
ឬសដូងបាតមិនបណ្តាលឱ្យស្លាប់មែន ទោះបីពេលខ្លះមានហូរឈាមខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ! ប៉ុន្តែគ្រោះថ្នាក់ធំបំផុតនោះ គឺការភ័ន្តច្រលំ និងការទម្លាក់កំហុសថា ជាជំងឺឬសដូងបាត។ និយាយឱ្យចំ បើឃើញមានអាការៈចេញឈាម ហូរឈាមតាមផ្លូវធំហើយ សូមកុំបណ្តែតបណ្តោយឱ្យសោះ ព្រោះសូមចងចាំថា ការហូរឈាមក៏អាចបណ្តាលមកពីមានជំងឺរលាកក្រពះ ពោះវៀន ឬនិយាយឱ្យចំ ជំងឺមហារីកផងក៏មាន។ ដូច្នេះ បើមានជួបករណីចេញឬហូរឈាមញឹកញាប់ អ្នកជំងឺគួរតែរួសរាន់ទៅពិគ្រោះជំងឺជាមួយនឹងគ្រូពេទ្យឯកទេសក្រពះ ពោះវៀននិងផ្លូវធំនេះ ដើម្បីវែកញែករកហេតុផលនៃការហូរឈាមនេះ ថាពិតជាបណ្តាលមកពីឬសដូងបាត មិនមែនបណ្តាលមកពី ជំងឺនៅពោះវៀនឬក្រពះទេ។
បើតាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រ គ្មានភស្តុតាង និងការសិក្សាណាបញ្ជាក់អំពីទំនាក់ទំនងនៃការបរិភោគ ម្ទេស ឬ កាហ្វេ ជាមួយនឹងការកើតឬសដូងបាតទេ។ អ្នកខ្លះថែមទាំងបានអះអាងថា បរិភោគម្ទេសច្រើនអាចជួយកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បង្កឡើងដោយជំងឺ ឬសដូងបាតផង។ ដូច្នេះជាសរុបមករាល់ជំនឿទាំងអំបាលមាននេះ គ្នាការសិក្សាជាលក្ខណៈវេជ្ជសាស្ត្របញ្ជាក់ទេ។ ឯការអង្គុយយូរ ច្រើនម៉ោងជាប់ៗគ្នា ក៏ពុំទាន់មានលទ្ធផលគ្រប់គ្រាន់នៃការសិក្សាណាសម្រាប់មកបញ្ជាក់ ពីហេតុនិងផលវិបាកនៃការអង្គុយយូរភ្ជាប់ទៅជាមួយនឹងជំងឺឬសដូង បាតដែរ។ សម្រាប់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រគឺមិនអាចបញ្ជាក់អ្វីបានទេក្នុងពេលនេះ។ ចំពោះទំនាក់ទំនងរវាងជំងឺឬសដូងបាតជាមួយនឹងការទល់លាមកវិញ ក៏មិនសូវច្បាស់លាស់ដែរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលប្រាកដ និងដែលវេជ្ជសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញ នោះគឺប្រសិនបើអ្នកមានរបបអាហារសម្បូរទៅដោយសារធាតុសរសៃបន្លៃ ផ្លែឈើ ច្រើនជាប្រចាំ នោះគ្រោះកើតជំងឺឬសដូងបាតក៏រសាត់ឆ្ងាយពីខ្លួនយើងដែរ។
ជំងឺឬសដូងបាត មិនអាចព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយ ដាច់បានទេ គឺដូចជាជំងឺឡើងសរសៃជើងដូច្នោះ។ ព្រោះ ឬសដូងបាតមានជំងឺបណ្តាលមកពី ការខូចទ្រង់ទ្រាយនៃជាលិកាសរសៃឈាមខ្មៅ ឬសរសៃឈាមវ៉ែន តែយើងអាចកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បានដោយប្រើក្រែមប៉ូមាតលាប ដែលមានជាតិក័ទីកូអ៊ីត ឬទៅជួបវេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសក្រពះពោះវៀន និងផ្លូវធំ ដើម្បីរារាំងកុំឱ្យដុំឬសដូងលៀនចេញមកក្រៅ និងដើម្បីបញ្ចៀសការហូរឈាម ចំពោះឬសដូងខាងក្នុង។ ដំណោះស្រាយចុងក្រោយមួយទៀត គឺការវះកាត់។ វះកាត់ ដោយគ្រាន់តែឆ្កឹះយកដុំឈាមកកចេញ និងម្យ៉ាងទៀតគឺការវះកាត់ទាំងស្រុង ទៅផ្តាច់ ឬសដូងបាត ទាំងនៅខាងក្នុង ឬឬសដូងបាតខាងក្រៅ៕
ដោយ អៀង សុខម៉ិញ
ពីwww.khmer.rfi
Facebook
0 Comments:
Post a Comment